A Letter From Keanu Reeves - Bölüm 12

Çocuk mantığı anlamadı ama talimatları itaatkâr bir şekilde yerine getirdi. Bugün beyaz bir gömlek giymişti ve kollarını aşağı çektiğinde bileğindeki doğum lekesi örtüldü. Zhao Shengge için gözlerden uzak, gönüllerden uzak.

Shao Yaozong bu hareketi yanlış yorumlayarak bir nezaket işareti sandı. Gülümsedi ve “Bay Zhao gerçekten de merhamet göstermeyi biliyor,” dedi. Odadaki klima gerçekten de oldukça yüksek ayarda çalışıyordu.

Bacak bacak üstüne atmış olan Zhao Shengge, hiçbir şey söylemedi.

Sessizlikten etkilenmeyen Shao Yaozong doğrudan konuya girdi. “Daha önce konuştuğumuz konuyla ilgili olarak, Bay Zhao’nun kararı nedir?”

Zhao Shengge kolaylıkla konuyu değiştirdi, “Şimdilik arazi meselesini bir kenara bırakalım. Önce mallara bakalım.”

“Elbette.” Shao Yaozong hemen karşılık verdi ve astına bir kutu çıkarıp içindekileri göstermesi için işaret verdi.

Zhao Shengge kısaca aşağıya baktı ve hafif bir gülümseme verdi. “Bu Beyaz Turna Salonu’nun malzemesi mi? Onların seviyesinin altında gibi görünüyor.”

Shao Yaozong bir an duraksadı.

Haishi’de, Zhao ve Shen gibi önde gelen, zengin ailelerin yanı sıra, son bin yıla kadar uzanan sayısız yeraltı örgütü vardı. Bu gruplar acımasız yöntemlerle çalışıyor, kuralları hiçe sayıyor, piyasaları alt üst ediyor ve kendilerini korumak için yetkililerle iş birliği yapıyordu. Genellikle yasal sınırların kenarında dolaşarak gümrük ve kolluk kuvvetleri için sürekli baş ağrısı yaratıyorlardı.

Beyaz Turna Salonu da bu gruplardan biriydi. Eski yardımcılarından Mai Jiahui—Zhao Shengge’den gelen tek bir telefon görüşmesinin ardından intihara zorlandığı söylenen—çetenin önde gelen isimlerinden biriydi.

Polis, Zhao Shengge ile yüzeysel bir ilişki sürdürmüş ve bu tür çetelere karşı mücadelede defalarca yardım istemişti. Minglong Grubu’nun elverişli gümrük politikalarından yararlanması nedeniyle, Zhao Shengge, devlet desteğiyle bu piyasa bozucu zararlıları ortadan kaldırma fırsatı olarak gördüğü için yardım etmeyi kabul etti.

Mai Jiahui’nin çöküşüne tanık olan Shao Yaozong, yetkililerin harekete geçmeye kararlı olduğunu anladı. Beyaz Turna Salonu’nun sonunun yaklaştığını gördü ve hızla harekete geçti. Beyaz Turna Salonu hakkında sahip olduğu suçlayıcı delilleri kullanarak, kendisini kurtarmak, sicilini temizlemek ve yeni bir operasyon üssü kurmak için Zhao Shengge’den yardım istedi. Karşılığında, karlı bir tedarik zincirine ve Baoli Körfezi’nde bir arsaya erişim sözü verdi.

Mai Jiahui çetenin mali işlerini yönetirken, Shao Yaozong tedarik zincirlerini ve gayrimenkullerini kontrol ediyordu. Zhao Shengge’nin gücünü fark eden Shao Yaozong, direnişin boşuna olduğunu biliyordu. Beyaz Turna Salonu’nun çöküşü kaçınılmazdı ve bu da ona onları ihanet edip kendi yolunu aramaktan başka seçenek bırakmamıştı.

Kârlı tedarik kaçak mallardan oluşuyordu ve Zhao Shengge’nin bunlarla hiçbir ilgisi yoktu. Ancak arazi son derece değerliydi; Özel Ekonomik Bölge’nin kurulması sırasında verilen, önemli bir servete sahip olsanız bile elde edemeyeceğiniz bir arsa. Yeni liman faaliyete geçtiğinde, yıllık milyarlarca dolarlık nakliye trafiği yaratacaktı. Zhao Shengge bir süredir bu araziye göz dikmişti.

Shao Yaozong, teklifinin büyük bir ağırlık taşıdığına inanıyordu. Ancak, bilmediği bir şey vardı: Zhao Shengge, Mali Yönetim Bürosu ile çoktan görüşmeler yapmıştı. Kod adı Tayfun No. 7 olan Fırtına Operasyonu sona erdiğinde, kaçak mallar ve tüm ağ gümrüğe teslim edilecek ve arazi Zhao Shengge’ye geçecekti. Minglong Grubu, araziyi bir ihale süreciyle satın alacak ve Zhao Shengge’nin çabalarının tamamen özverili olmadığını garanti altına alacaktı.

“Bay Zhao’nun keskin gözü gerçekten etkileyici,” dedi Shao Yaozong, dikkatli davranmaya çalışarak. “Ama temkinli olmamı da suçlayamazsınız. Yurtdışı tedarik zincirinden vazgeçeceksem, karşı tarafın bunun değerini gerçekten anladığından emin olmalıyım.”

“Beni yeterince test ettiniz mi, Bay Shao?” Zhao Shengge sakinliğini korudu.

“Elbette, elbette.” Shao Yaozong, gizli bir kapıdan gerçek malların getirilmesini işaret ederek, Zhao Shengge’nin incelemesi için sundu.

Zhao Shengge iki ürün seçti, detaylarını incelemek için çevirdi ve birkaç küçük kusuru işaret etti.

Yeraltı dünyası gruplarıyla uğraşırken, aşırı uyumluluk genellikle güvensizliğe yol açardı. Eleştirel davranarak, Zhao Shengge, Shao Yaozong’a tedarik zincirinin işine gerçekten ilgi duyduğunu gösterdi.

“Endişelenmenize gerek yok,” diye açıkladı Shao Yaozong. “İtalyanlar tabancalara alışkın; ateşleme sorunları onlar için büyük bir sorun değil.”

Zhao Shengge yorum yapmadan ona baktı.

Shao Yaozong ekledi, “Bu sevkiyat sadece üç gemi yükü için yeterli. Alıcılar daha fazlasını isterse, kalanını zamanında yeniden bir araya getirebiliriz.”

“Hım.” Zhao Shengge kayıtsızca sordu, “Ne kadar kaldı?”

“Sekiz tekne dolusu,” diye yalan söyledi Shao Yaozong. Gerçekte on üç tekne dolusuydu ve birkaç kutu da göz önünde saklanmıştı—karmaşık yeraltı yapılarıyla ünlü Kartal Havuzu’nda. Burası sadece bir zevk yeri değil, aynı zamanda İsviçre düzeyinde gizliliğe sahip güvenli bir kasa görevi de görüyordu.

Shao Yaozong, Zhao Shengge ile iş yaptığını ve dikkatsiz davranmayı göze alamayacağını bildiği için malların bir kısmını oraya depolamıştı.

Bu sırada Zhao Shengge, çocuğun kendisine uzattığı şarabı yudumlarken, rahat bir hava yayıyordu.

“Değişiklikler gerekirse, Bay Shao inşaat zaman çizelgesini garanti eder mi?”

Shao Yaozong kıkırdadı. “Endişelenmenize gerek yok, Bay Zhao.” Tam kontrolü bırakmak istemiyordu ve uzun vadeli bir ortaklık hedefleyerek nakliyede bir rol üstlenmeyi umuyordu.

Zhao Shengge onaylayarak mırıldandı ve önce birkaç tekne dolusu denemeyi kabul etti. Shao Yaozong da hemen kabul etti.

Görünürdeki memnuniyetini gören Zhao Shengge, imalı bir şekilde sordu: “Bir şeyi mi unuttunuz, Bay Shao?”

Shao Yaozong cevap vermeden önce tereddüt etti. “Beyaz Turna Sarayı’nın yanlışları çoktur, ancak kanıtları toplamak zaman alacaktır.”

Zhao Shengge bir an onu inceledi ve başını salladı. “Pekala. Teslimat üzerine ödeme. Mallar limandan ayrıldığında deliller de teslim edilecek.”

Bu şart Shao Yaozong’u rahatsız etti. Delilleri, karşılıklı çıkarlar konusunda sağlam bir ittifak kurana kadar saklamayı planlamıştı. Ancak Zhao Shengge’nin tavrı netti: Delil yoksa sevkiyat da yok. Zhao Shengge’nin koruması olmadan kargo gemileri boğazlardan geçemezdi ve İtalyanlar da bilindiği üzere dakikti.

İsteksizce Shao Yaozong, “Adamlarım delillerin bir kısmını derleyip sevkiyat yola çıkmadan önce güvenli kanallar aracılığıyla gönderecekler,” dedi.

“’Bir kısmı’ ne kadar?” diye sordu Zhao Shengge.

“Yüzde elli ila altmış,” diye yanıtladı Shao Yaozong. “Yıllarca tutulan kayıtlarda mutlaka eksiklikler olacaktır.”

“Pekala.” Zhao Shengge daha fazla ısrar etmedi. Gümrük ve kolluk kuvvetleri için, küçük bir açıklık bile Beyaz Turna Salonu’nun faaliyetlerinin tam boyutunu ortaya çıkarmaya yol açacaktı.

Sonunda, hisse devrini görüştüler. Zhao Shengge, yönetim kurulunun durumunu değerlendirmek istedi ve Shao Yaozong’un hisselerini satın almayı teklif etti.

Kaçmak isteyen Shao Yaozong, satmaya istekliydi ancak Zhao Shengge’yi daha yakın bir ortaklığa bağlamayı amaçlıyordu. Anlaşmalar ve vaatler somut değildi, ancak ortak çıkarlar gerçek ittifaklar yaratırdı.

Zhao Shengge, Shao Yaozong’un getirdiği anlaşmayı hızlıca gözden geçirirken, sert bir “güm” sesiyle masaya fırlattı. Koyu gözleri Shao Yaozong’a kilitlendi.

“Eğer Bay Shao kusurlu hisseleri satmaya kalkışırsa, Altın Yasayı devreye sokacağım.”

Shao Yaozong, Zhao Shengge’nin anlaşmayı iyice incelemeden kusurları anında nasıl tespit ettiğine şaşırarak donakaldı.

“Altın Yasa” veya “Zhao Shengge Kanunu”, Wall Street’in önde gelen isimlerine karşı açılan emsal niteliğindeki bir tekel karşıtı davada Zhao Shengge tarafından önerilen on iki kuraldan oluşan bir kanundu. Bu Davut-Goliath savaşındaki zaferi onu şöhrete kavuşturdu. Daha sonra finans gazetecileri tarafından da anılan kanun, önyargılı finans dünyasına ağır bir darbe indirdi.

Zhao Shengge için iş sadece kârla ilgili değildi; sürdürülebilir başarı için sistemler kurmakla ilgiliydi. Altın Kanun, kusurlu hisselerin kötü niyetli satışları için ağır cezalar öngörüyordu. Yasal olarak bağlayıcı olmasa da, yaygın olarak kabul görmüş bir piyasa standardı haline gelmiş ve ekonomik anlaşmazlıklarda sık sık referans gösterilmişti.

Kanunun yaratıcısıyla karşı karşıya kalan Shao Yaozong, oyun oynamaya cesaret edemedi ve varlık değerlemesinden sonra şartları yeniden değerlendirip kesinleştirmeyi kabul etti.

Zhao Shengge memnun görünüyordu ve toplantı sona erdi.

Shao Yaozong, Zhao Shengge’yi düzenlediği özel bir gösteriye davet etti; şüphesiz egzotik bir eğlence gösterisiydi. Karmaşayı önlemek için Zhao Shengge kısa bir süreliğine katılmayı kabul etti.

Shao Yaozong memnun oldu.

Shao Yaozong gösteri için hiçbir masraftan kaçınmamış olsa da, zenginlik ve arzu oyununda tecrübeli bir oyuncu olan Zhao Shengge etkilenmemişti.

Bunu gören Shao Yaozong şakayla karışık, “Bay Zhao, bunların hiçbiri ilginizi çekmedi mi, yoksa zaten özel biri mi var? Eğer ikincisiyse, kusura bakmayın.” dedi.

Zhao Shengge bu sözü komik ve küstahça buldu. Kendinden emin bir tonla, “Bay Shao, çok fazla düşünüyorsunuz.” diye cevap verdi.

Çevirmen: dokuz